Bezoekersteller
    Home Ditjes en Datjes Chip identificatie bij katten

    Chip

     

    Inleiding

    Sinds meer dan 20 jaar is het in Nederland mogelijk om dieren via een elektronisch implantaat (de transponder of 'chip') van een identificatie te voorzien. Deze methode is in hoog tempo de tatoeage aan het vervangen. De in Nederland gehanteerde technieken voldoen aan de ISO-norm.

    Vanaf januari 1996 zijn er NL afspraken over de standaard waar transponders aan moeten voldoen. De nu gebruikte transponders voldoen allen aan deze ISO-standaard en zijn dus wereldwijd afleesbaar. De chip is een klein stukje elektronica dat onder de huid wordt ingebracht. Dit gebeurt via een injectienaald. De chip wordt afgelezen via een 'reader'. Sinds 1 januari 1998 worden ook alle rashonden door de Raad van Beheer gechipt in plaats van de vroeger voorgeschreven tatoeage.

    Een snelle en handige manier van opvragen is het internet, via www.daisyweb.nl worden al onze patiënten aangemeld met hun chip. Op deze site worden ook links aangegeven naar alle databanken voor gezelschapsdieren in Nederland. zoek.chipnummer.nl is een site waarop alle online databases van de wereld gelinkt zijn. Daarmee is in principe gewaarborgd dat van een in Nederland "gechipt" dier de gegevens van dit dier (en zijn eigenaar) vanuit iedere plek over de wereld terug te vinden zijn.

    Gebeuren er geen enge dingen als een dergelijk chip is ingebracht?

    Inmiddels hebben we veel ervaring met het inbrengen van de transponders. Mede door de toepassing van speciaal bioglas en een coating gebeurt het zelden dat er iets fout gaat. Het zogenaamde "wandelen" van de chip waar men van spreekt komt in de praktijk zelden voor en als de chip al wat verschuift is het slechts enkele centimeters. Dit kan geen nadelige effecten hebben voor het dier.

     

    Doet het inbrengen van de transponder pijn?

     

    Het inbrengen van de transponder gebeurt met een injectienaald. Hoewel die naald wel wat dikker is dan een naald waarmee de dieren hun jaarlijkse prik krijgen, is er nauwelijks reactie waar te nemen. De verklaring is dat door de elasticiteit van de huid alleen het hele dunne scherpe puntje van de naald een gaatje in de huid maakt. Daarna "rekt" dit gaatje gewoon een beetje op en kan het dikkere deel van de naald erdoor. Omdat er onder de huid bijna geen gevoelszenuwen zitten doet het opschuiven van de naald onder de huid verder geen pijn. Al met al is het niet pijnlijker dan de jaarlijkse vaccinatie met het veel dunnere naaldje;

     

    Hoe werkt een dergelijk chip?

     

    Een transponder bestaat uit:

    • Een omhulsel van bio-glas
    • Een hele kleine spoel
    • De eigenlijke chip

    Als de spoel in een magnetisch veld wordt gehouden zal hierin een kleine inductiestroom ontstaan. Deze stroom is voldoende om de chip te activeren.
    Die chip is in wezen een vrij dom ding, want het enige wat hij kan is een code uitzenden. Deze code is altijd hetzelfde en bestaat uit 15 cijfers die niet veranderd kunnen worden. De eerste drie cijfers van de chip geven aan in welk land het dier gechipt is, omdat er verschillende fabrikanten zijn zijn er verschillende codes, 528 en 968 zijn de meest gebruikte landcodes voor Nederland De volgende 3 cijfers geven aan welke categorie dieren het betreft (bijv gezelschapsdier) en door welke fabrikant de transponder gefabriceerd is. Dan blijven er nog 9 cijfers over (dus 10 miljard verschillende nummers!) om voor elk dier een unieke herkenbaarheid te garanderen.

      

    Hoe en door wie kunnen deze nummers afgelezen worden?

     

     Iedereen die beschikt over een ISO-aflezer kan iedere ISO-transponder over de hele wereld aflezen.
    Niettemin zijn er ook afleesapparaten (vaak de goedkopere) die alleen de transponders van de eigen fabrikant kunnen lezen.
    In Nederland zijn het de dierenartsen die het initiatief hebben genomen om huisdieren te chippen. Deze beschikken dan ook vrijwel allemaal over een reader.
    Ook dierenambulances en asiels zijn tegenwoordig steeds meer in het bezit van een dergelijk reader. Belangrijk is wel dat zij beschikken over readers die ook niet ISO-chips kunnen aflezen, omdat er vooral in de voorafgaande jaren ook wel dieren zijn gechipt met een niet ISO-chip.

    Hoe vindt de registratie plaats?

     

    Op een registratieformulier worden de gegevens van het dier, zijn eigenaar en degene die de transponder heeft aangebracht vermeld. Vervolgens wordt dit formulier gefaxt en gemaild naar de registrerende instantie van Daisyweb.

    De Databank slaat de gegevens op in een computersysteem en koppelt daaraan het nummer van de chip. Door dit nummer kunnen in een fractie van een seconde de ingebrachte gegevens opgevraagd worden.
    Een chip zorgt er dus voor dat huisdieren die vermist of verwond zijn weer snel bij de eigenaar terugbezorgd kunnen worden. Daarnaast kunnen gestolen dieren zo ook makkelijker opgespoord worden (het bewijs van eigendom is in het dier aanwezig!).

    Welke voordelen heeft de "chip" boven tatoeëren?

     

    • Het inbrengen van de chip is vrijwel pijnloos. Bij tatoeëren moeten er tientallen gaatjes gemaakt worden!
    • Een chip werkt altijd! Bij 60% van de tatoeages is na 2 jaar het nummer niet meer afleesbaar!
    • Een transponder is niet ontsierend voor het dier.
    • Het aflezen van een transponder met een reader duurt nog geen seconde. Probeer dit zelf eens met het aflezen van de tatoeage bij uw eigen hond (of kat).
    • Alle dieren, van muis tot olifant kunnen gechipt worden.
    • De transponder kan niet veranderd worden; hij kan maar één nummer weergeven.
    • In de meeste gevallen kan de plaats van de transponder niet meer nauwkeurig worden bepaald zodat hij in geval van diefstal niet te verwijderen is.
    • Doordat alle gegevens van alle dieren in één centrale Databank komen hoef je jezelf niet af te vragen bij wie je voor de informatie moet zijn.
    • Door middel van het unieke nummer kan de herkomst van het dier overal ter wereld vastgesteld worden.
    • In de ISO-standaard staat dat chips getest moeten zijn door een onafhankelijke instantie genaamd ICAR. Hierbij wordt ook fraudebestendigheid en leesvastheid getest: het nummer op de chip is dus niet te wissen of te veranderen.

    Zijn er ook nadelen verbonden aan het Chippen?

     

    Eigenlijk is het enige nadeel dat je aan de buitenkant niet kunt zien of een dier gechipt is. Het is dus gewoon zaak om zo snel mogelijk te zorgen dat ieder dier in Nederland zijn eigen transponder heeft.